เวลาที่เราวางสถาปัตยกรรม Multi-Agent สำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์ โดยมี Lead Agent และบรรดา Sub-agents ทำงานร่วมกัน สิ่งที่นักพัฒนาซอฟต์แวร์มักมองข้ามไม่ได้คือเรื่องของ "การกำหนดบทบาทและการบริหาร Token Budget" คำถามคือเราควรยัดทุกอย่างไว้ในที่เดียว หรือควรแยกย่อยเพื่อคุมขอบเขตงานอย่างเหมาะสม?
หากเราใส่ฟังก์ชัน คู่มือ หรือเวิร์กโฟลว์ทั้งหมดลงไปใน System Instruction ของ Agent ตัวเดียวแบบเบ็ดเสร็จ ตัว Config จะพองโตขึ้นจนเกิดภาวะ Token Bloat ทันที ผลลัพธ์คือในทุกๆ Turn ของการสนทนา ระบบจะต้องส่งก้อนข้อมูลมหาศาลนี้วนซ้ำเข้า In-memory Context ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เปลืองค่าใช้จ่าย และส่งผลให้ Runtime ในการประมวลผลช้าลงอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้น การทำความเข้าใจเส้นแบ่งระหว่างสิ่งที่ควรอยู่ใน System Instruction และสิ่งที่ควรถูกผลักไปเป็น Skill จึงเป็นกุญแจสำคัญในการแก้ปัญหานี้